05-10-2022

Aanleiding

De ramkoers van het Kabinet tegen de boeren leidde vanaf dit voorjaar tot grote commotie en heftige protesten. Om dit te smoren besloot het Kabinet in zijn wijsheid als ‘gespreksleider’ Johan Remkes aan te stellen zonder draagvlak in de agrarische sector, met als opdracht te bemiddelen zónder dat er aan de plannen werd getornd. Dit tot uitdrukkelijk ongenoegen van nagenoeg de gehele agrarische sector.

Verloop gesprekken

Remkes nodigde in augustus zo’n honderd partijen uit om onder zijn leiding in gesprek te gaan met het Kabinet. Veel relevante partijen uit de agroketen weigerden deelname aan deze gesprekken, evenals de meeste agrarische organisaties. Eind augustus werd uiteindelijk één gesprek gevoerd waar de agrarische organisaties aan deelnamen. Hieruit kwamen een aantal te vervolgen actiepunten. Dit inhoudelijke vervolggesprek is er tot heden niet gekomen, ondanks aandringen hierop van onze zijde bij de minister en de premier. Niettemin leverde Agractie Nederland input aan Johan Remkes hoé we uit de stikstofcrisis kunnen komen mét draagvlak onder de boeren van Nederland. Wég van de KDW en het model naar de werkelijke Staat van Instandhouding (SVI) van de natuur.

Bevindingen en aanbevelingen Remkes

In zijn bevindingen is Remkes duidelijk over de enorme kloof tussen de Haagse ivoren toren en de boerenpraktijk. Het vertrouwen van boeren in de overheid is weg. Remkes signaleert dat de overheid hierin grote fouten maakt.

Het versneld piekbelasters uitkopen vinden wij vuurgevaarlijk. Zolang de overheid niet in staat is genoeg te betalen voor boeren die toch al willen stoppen en mee willen doen, zal de route gedwongen onteigening flink weerstand oproepen. Daarbij staat het fenomeen ‘piekbelaster’ wetenschappelijk onder druk.

De zonering van gebieden vinden we een gevaarlijke route.

Positief is dat PAS-melders en interimmers met voorhang gelegaliseerd zullen worden. Betekent dit dan ook dat stikstof die al is opgekocht door andere ministeries hiervoor gebruikt zal gaan worden?

Het is goed om te horen dat de plannen die de sector heeft aangedragen realistisch zij n en dat de KDW daadwerkelijk uit de wet kan, en de staat van instandhouding daarbij centraal wordt gesteld.

Daarnaast is het goed om de tijd te nemen om tot een gedragen akkoord te komen. De politiek is nu aan zet om het ingezette beleid te herzien en samen met de sector tot beleid mét draagvlak te komen.